![]() |
![]() |
|
|
بهار ، این مظهر تحول و سرسبزی، دوباره داره میاد... میاد تا بگه اگر نمیشه همیشه سبز بمونیم، میشیه دوباره سبز بشیم . |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه نهم فروردین 1388ساعت 14:5 توسط نازیلا |
|
|
به آرامی آغاز به مردن ميكنی به آرامی آغاز به مردن ميكنی به آرامي آغاز به مردن ميكنی تو به آرامی آغاز به مردن ميكنی تو به آرامی آغاز به مردن ميكنی امروز كاری کن ! پابلو نرودا ترجمه از احمد شاملو
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه ششم مرداد 1387ساعت 11:53 توسط نازیلا |
|
|
من خداي آسمان را- کهکشان را دوست دارم من پل رنگين کمان را - آفتاب مهربان رادوست دارم ابرهاي پر ز باران- کوهساران- ماهتاب و لاله زاران من تمام مردم خوب جهان را دوست دارم عاشقان ناتوان را- عشق هاي بي امان را- من تمام شاپرکهاي جهان را دوست دارم دوستي هاي نهان را- خنده هاي ناگهان را- بوسه هاي صادق و سرشارمان را- من تمام درد هاي تلخ و شيرين جهان را دوست دارم مادران را - آرزوهاي عزيز و خو بمان را- قلبهاي پاکشان را-اشکهاي نابشان را- دستهاي گرمشان را حرفهاي از صميم قلبشان را- شوروشوق چشمشان را من تمام ساکنان قلبهاي عاشقان را دوست دارم من دروغ بچگان را- شيطنتهاي هميشه بکرشان را رازشان را- پاکي احساسشان را- خنده هاي شادشان را بادبادکهاي قشنگ و نازشان را- دستهاي کوچک و پربارشان را- هر نگاه خالي از نيرنگشان را- اعتماد خالي از ترديدشان را- من تمام شيطنتهاي جهان را دوست دارم
سايه هاي کاج هاي مهربان را- بيد مجنون ها و برگ نازشان را- سروها و قامت رعنايشان را- نخلها و ارتفاع نابشان را- تاکها و مستي انگورشان را- سر کشي هاي شراب و ... راستي من تمام درختان انگور جهان را دوست دارم
نازهاي معشوقان زمان را- دل شکستنهاي بي منظورشان را- بوسه هاي گرمشان را- قهرهاي تلخشان را- آشتيهاي زود هنگامشان را- عشقهاي آتشين و پر رنگشان را قلبهاي بي تاب و تنگشان را- آشنايي هاي پرلبخند شان را و خداحافظي هاي پر اشکشان را- گريه هاي شوقشان را- ضربه هاي قلبشان را- حرفهاي بي حد و مرزشان را- من تمام عشق هاي جاودان را دوست دارم ليلي و مجنونمان را- خسرو و شيرينمان را- کوه کن فرهادمان را.... يادم آمد من خدا را وخودم را وجهان را دوست دارم |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 7:27 توسط نازیلا |
|
|
روز شنبه روز يك شنبه روز دوشنبه روز سه شنبه روز چهارشنبه روز پنج شنبه روز جمعه
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 10:52 توسط نازیلا |
|
|
بياموزيم : شکوه رستن اينک طلوع فروردين است دميد اين همه گل شگفت اين همه رنگ؟ زمين به ما آموخت : از پيش حادثه بايد که پاي پس نکشيم. مگر کم از خاکيم ؟ نفس کشيد زمين ما چرا نفس نکشيم ؟! آغاز سال 1387 را به تمامي ايرانيان و بخصوص به دوستاني که در يک سال با نظراتشان همراه و مشوق من بودند تبريک عرض نموده و سالي سرشار از موفقيت و سلامتي برايتان آرزمندم. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 10:40 توسط نازیلا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نویسندگان |
|
نازیلا مهسا |
|
RSS
|